نکته

تاکسی هست نمی جوییمَش. همین که مرد، عاشقانه می بوییمَش. این می شودکه مشام با بوی خوش عطربودن وداشتن ها غریبی می کند، ولی  بوی تعفن لاشه راخوب می فهمد!                                                                                                                                             منوچهرزال پور

یادداشت نوروزی

نوروزتان شاد وخجسته!

بوی خوش بهار نوش تان؛ تن درستی، هم نشین جان تان؛ روزگارتان آمیخته با طعم انگبین ولب تان، شکوفه زارخنده باد!.
یادمان باشد که حال زمین بداست و زمینی یان ازآن بد تر. آرزوکنیم صلح وآزادی را برای همه وبه ویژه، این گربه ی ملوس دربند خودمان. ونیز، آرزو کنیم بهاری پرباران را!.
ناگزیرازاین تکرارم؛ چراکه روزگارمان ازبدو بدتر، سرریزکرده است به سوی فاجعه!

منوچهر زال پور- تهران- نوروز95، 96و...

شعر

اگر بشود؛

می شود با نم لب های تو،

این پژمرده گیاه

سبز شود!

منوچهر زال پور- تهران-17/11/95

شعر

 

فصل پنجم

من،

درفصل رفتنم!

این را به نام من ثبت کنید،

به آن چهار فصل، سنجاق کنید

وبه خطی خوش بنویسید:

فصل پنجم؛

فصل آرامش!

منوچهر زال پور- تهران-26/6/95

شعر

 

 درسوگ...

 

چه حیف می شودعشق 

وقتی که تو

معشوقه ی یک عاشق باشی!

به هدرمی رود واژه

وقتی که تو

شاهد یک شعرباشی!

چه حیف...

نه نه نه...!

چه حقیرمی شود عشق

چه حقیرمی شود واژه وشعر

چه حقیرمی شود عاشق وشاعر

وقتی که تو

شاهدو معشوق باشی!

منوچهر زال پور- تهران- 3/6/95

شعر

 عقیق

 

نیافتم ازعشق؛

گران تر حسی،

کم یاب ترو

بی رونق تر.

ازعاشق نیز،

ندیدم دلیرتر

وتنها تر کسی را

که باعقیق زخم های دلش

رفاقت می کند!.

منوچهر زال پور- تهران- 13خرداد94

 

 

شعر

 

 

به چشمانم  بیا!

چه بخواهم

یاکه نخواهم

درهر لحظه،

برای چندین وچندمین بار

عاشقت می شوم.

باورنداری،

به چشمانم بیا!

اما،

نه

هرگزنیا!

می ترسم بادیدن شکوه عاشقا نه ات

دیگر

چشمانم را

پس ندهی.

منوچهرزال پور- تهران-10آذر94

 

شعر

 

پرنده

بادست باد 

شعرهایم را پروازمی دهم

تاشاید یکی شان

                    - تنها یکی شان-

پرنده ای شود،

لب پنجره ی اتاقت بنشیند

ومرا

به یادت آورد!.

منوچهر زال پور-تهران- 15آذر94

.

.

شعر

 

جنون

از آن سوی نیستی

از دیار تجریدو سیال جایی

پرتاب کردم خود را.

حادثه این بود؛

عبوری پرشتاب از بی واسطه گی حس

از تجرید

تا تملیک چیزی در آشکارا.

تعلیق،

      تعلیق،

                     تعلیق...

 شیفته ی این جنون فلسفی خویشم؛

[این هماره گی بیان آوایی بی واژه

[انباشت تعلق هایی رها شده

[مزه مزه ی طعم گس خواستن

[در گستره ی محشر موعودی بی تطبیق...

هنگام که  به تو می رسد اندیشه

بردوپا می ایستد این خنگ چموش

هلهله ی یال تمنا

  نفیر نفس

نعره ی نرینه ببری

 بگریخته زقفس

ضرباهنگ سم و شلاق دم...

این سان که به تو می رسد اندیشه

چه جای تقریرحکم منطق و تدریس فلسفه؟

بزن طبال!

بدم شیپورچی نفس

درمیدان رزم جنون

هر چه باداباد!

 دراندن جامه از تن

 آسیمه سر  

 دست در گریبان حادثه...

شیفته ی این جنون فلسفی خویشم...

 منوچهر زال پور

تهران- نیمه شب 7/5/88